و گفته شده است : ارى طالب الدنيا و ان طال عمره * و نال من الدنيا سرورا و انعما كبان بنى بنيانه فاتمه * فلما استوى ما قد بناه تهدما « 55 » و نيز گفته شده : هب الدنيا تساق اليك عفوا * اليس مصير ذاك الى انتقال و ما دنياك الا مثل فئى * اضللك ثم آذن بالزوال « 56 » لقمان به پسرش گفت : پسركم دنياى خود را به آخرتت به فروش كه از هر دو بهره ببرى و آخرتت را به دنيايت نفروش كه از هر دو زيان ببرى . مطرف بن شخّير « 57 » گفته است : به گوارايى زندگى شاهان و نرمى لباسهايشان منگر ليكن به زود كوچ كردنشان ( از دنيا ) و بدى عاقبتشان بنگر . ابن عباس گويد : خدا دنيا را سه جزء قرار داده : يك بخش براى مؤمن ، و يك بخش براى منافق ، و يك بخش براى كافر ، پس مؤمن توشه برمىگيرد و منافق مىآرايد و كافر بهره مىبرد . يكى از بزرگان گويد : دنيا مردارى است و هر كس چيزى از آن بخواهد بايد بر همنشينى سگان و نزاعشان صبر كند ، و گفته شده است : يا خاطب الدنيا الى نفسها * تنح عن خطبتها تسلم ان اللق تخطب غدارة * قريبة العرس من الماتم « 58 » ابو دردا گويد ، از پستى دنيا در نزد خدا اين است كه نسبت به خدا فقط در

--> ( 55 ) دنيا طلب را اگر چه عمر طولانى كند و به نعمتها و شادمانيهاى دنيا برسد مانند آن كس مىبينم كه ساختمانى بسازد و چون تكميل شود ساختمان خود را ويران سازد . ( 56 ) بر فرض كه دنيا رايگان به دست تو آيد آيا سرانجام از دنيا منتقل نمىشوى دنياى تو همانند سايه‌اى است كه از آن بهره مىبرى آنگاه بر طرف مىشود . ( 57 ) ظاهرا مقصود مطرف بن عبد الله بن شخيّر است ( شخيّر به كسر ( ش ) و ( خ ) مشدّد است ) . ( 58 ) اى كسى كه ( عروس زيباى ) دنيا را براى خود خواستگارى مىكنى از خواستگارى او دورى كن تا سالم بمانى ، زنى كه خواستگارى مىكنى بسيار فريبكار است و عروسى ( شادى ) آن به اندوه نزديك است ( شادى آن با غم قرين است ) .